Vanmorgen kwam ik tot de leuke ontdekking dat mijn dochter van 7 er ook wel "mee bezig" is.

Ik ging mee naar 't school (ik ben leesmama op woensdagmorgen) en het was nog niet gebeld.  Aan de poort stond er een kleintje te huilen en ik pakte het op.  Toen kwam mijn dochter zeggen : "Nu kun je een beetje oefenen he !" Toen ik uitleg vroeg omdat ik het niet begreep wat ze bedoelde kwam er : "Wel om pleegouder te worden."

We tellen de dagen af naar maandagavond 4 juni, want dan hebben we de eerste kennismaking met Pleegzorg.  Een info-avond met anderen die pleegzorg ook wel zien zitten.  Als we na deze avond nog zin hebben om door te gaan (waar ik niet aan twijfel) dan kunnen we inschrijven om de procedures te doorlopen en binnenkort misschien wel pleegouder te worden.  We hebben de folders al gelezen en internet afgesurft en al "kleine" keuze's gemaakt.  We zouden het liefst de richting "kinderen" uit gaan, dus geen jong volwassenen met een handicap (voor zo'n verantwoordelijkheid voel ik mij nog wat te jong : nl. 36) En qua leeftijd niet ouder dan onze oudste inwonende dochter (momenteel 11) omdat we voor haar dat exclusieve plekje van de oudste in de rij niet willen afnemen.  Aanvankelijk hadden we gedacht aan een kindje dat gewoon ergens in onze kinderrij past, maar daar zijn we denk ik al van op teruggekomen.  Het mag jonger zijn dan ons jongste dochter.  Want aangezien ik thuis werk op zelfstandige basis en overdag vooral mama ben heb ik overdag ook wel de mogelijkheid om voor een kindje te zorgen dat nog niet naar school gaat.

Gisteren kregen we de eerste briefwisseling, folders en uitnodiging voor ons eerste contact in de bus.  Het was alsof ik een positieve zwangerschapstest had gedaan.  Het voelt zo goed dat we ons ingeschreven hebben voor pleegzorg.

Ons avontuur begon eigenlijk al enkele maanden geleden.  Met het gevoel dat we in pleegzorg willen stappen en een kindje voor een korte periode een plaatsje willen geven in ons warme nestje.  Met de oudste dochters hebben we erover gesproken, uitgelegd wat pleegzorg eigenlijk is, want aan zo'n avontuur begin je met gans het gezin.  Ook de kinderen zullen moeten de mama-tijd en papa-tijd delen met een eventueel pleegkind.  Maar ze zien het heel goed zitten, dus schreven we ons vorige week in voor dit avontuur.

Onze eigen website en blog is vandaag van start gegaan.  Ik probeer alle veranderingen in ons avontuur hier onder woorden te brengen.  Ik hoop dat jullie regelmatig eens komen lezen.