https://www.kerknet.be/actua/evenement_detail.php?eventsID=25143

Het gesprek van 2 april werd verplaatst naar vanmorgen.  De kindjes hebben dus ook hun babbeltje gehad.  Vooral de oudste is aan het woord geweest, zoals verwacht was onze 8-jarige dochter wat minder spraakzaam.  We hebben nu ook ons eindverslag gekregen om te lezen.   Volgende afspraak : 22 april voor het eindgesprek.

Zoals gevraagd hebben we er nog eens goed over nagedacht welke vorm van pleegzorg we nu zouden willen doen.  En eigenlijk zijn we erop uit gekomen dat (ook na lang nadenken, praten, lezen, ...) we bij ons eerste gevoel blijven.  Hier kort ons profiel :

* Een kindje jonger dan ons jongste dochter (dus max 2,5 jaar)

* Een meisje (gewoon uit het oogpunt dat er hier soms kinderen samen op 1 kamer moeten slapen en aangezien wij allemaal meisjes hebben lijkt die "keuze" mij meer dan normaal)

* Korte opvang : max een maand of 3 (maar als het een meerwaarde voor het kind, de ouders, ... zou kunnen zijn willen we tot 6 maanden doorgaan, maar dat is dan echt wel het absolute maximum) Daarover hebben we zelf heel goed nagedachte en alle voor- en nadelen bekeken en deze keuze voelt voor ons goed aan.  Misschien zullen we daar later op terugkomen, maar nu gaan we echt voor "kort".

* De vorm van kort maakt voor ons niet echt uit.  Het mag GOP zijn, crisis, plaatsing voor adoptie, ...  Over crisis hebben we ook heel lang gebabbeld en nagedacht en we durven het aan.

* De afstand daar zijn we nog niet helemaal over uit.  Zet je dat in km dat de ouders van je weg wonen of zet je dat in uren dat je onderweg zou zijn om het kindje bvb tot bij haar ouders te brengen ? Dat moeten we nog even bekijken, daar nog geen echt "plan" over.  Wel dat we niet voor "gans de provincie" zullen kiezen, er moet nog ergens een beperking komen.  Waar waar en welke grens is nog ?????

* Qua geloofovertuiging en ingesteldheid is elk kind welkom.  Ook ouders zijn welkom als ze zich hier "gedragen".  Dit kan enkel alle kinderen ten goede komen.  Als er probleemsituaties met de ouders zijn dan willen we het bezoek liever buiten ons huis met eventueel begeleiding erbij voor het kind.  Ons huis moet voor elk (pleeg)kind een veilig nestje zijn en blijven.

* Een kind met een "grote beperking" daar zeggen we momenteel "nee" tegen.   Dus hier liefst geen kind met grote medische problemen.

Dus, al bij al blijft dat zo ongeveer ons profiel dat we een jaar geleden ook voor ogen hadden.  Dan was het nog heel kort : Korte opvang voor kleintjes jonger dan 2,5 , nu is het intussen wat uitgebreider geworden, maar onze basis is gebleven.

Vandaag weer gesprek gehad met 2 begeleiders van pleegzorg.  Even kijken hoe wij opvoeden, welke regels er hier zijn, zakgeld, ...  En we moeten nog eens heel goed nadenken welke vorm van pleegzorg wij wel willen, want kennelijk zaten we op een andere golflengte dan de dienst waardoor we een wat "verkeerd" beeld hadden over welke vorm van pleegzorg wij wel zouden "willen" doen.  Misschien gaan ventje en ik wel nog een heel ander pleegzorgprofiel uittekenen dan dat we in gedachten hadden.

Op 2 april dan de laatste afspraak vastgelegd, in de paasvakantie met de kindjes.  De oudste zal wel het één en het ander willen vertellen denk ik, maar voor nummerke 2 gaan ze toch wel een trucendoos moeten openen denk ik.  Bij vreemden is ze altijd heel stil en heel gesloten.  En als men dan nog eens vragen steld over hoe zij zich voelt en wat zij over iets denkt dan zou het misschien wel heel stil kunnen blijven.  Zo stil als toen ze mij vandaag vroegen om de negatieve kanten van mijn partner qua opvoeder te noemen.  Ik heb er nog steeds geen gevonden.  Kan dat dat ik hem de perfecte vader vind ? En ook qua partner vind ik hem nog steeds een vent uit de 1000.  Misschien zijn we toch nog niet van onze roze verliefdheidswolk afgevallen.

Vandaag onze genogrammen uitgetekend. Enkel dat...  Van al de rest is er nog niks in huis gekomen.  Een vermoeiende dag van 10u tot 16u30. Ventje was er een beetje van aangedaan. Zijn moeilijke scheiding en het gemis van zijn kinderen (die zijn ex zoveel mogelijk bij hem probeert weg te houden) kwamen natuurlijk boven. We zijn wel tot de conclusie gekomen dat onze genogrammen heel erg op elkaar gelijken. Als kindje redelijk wat tijd bij onze grootouders doorgebracht, getrouwd met iemand die onze ouders eigenlijk niet zagen zitten, zelf uit ons huwelijk gestapt, ...

8 maart de volgende afspraak weer bij ons thuis.  Dan gaan we het vooral hebben over hoe wij opvoeden.  Daarna nog een afspraak met de kinderen erbij en dan denk/hoop ik de laatste keer.  Na vandaag hebben we het toch wel een beetje gehad vrees ik.  Op den duur kun je blijven praten, vertellen, screenen, ...  Na vandaag heb ik toch wel even gedacht : "Nu weet ik waarom er zo weinig pleegouders zijn."  Als ze het voor iedereen zo langdradig en "lastig" maken dan zullen er wel heel veel afhaken.  Soms had ik zelfs het gevoel dat de begeleidster ons in zo'n richting wilde duwen.  Dat we er nog maar eens goed moeten over nadenken en praten met mekaar, dat pleegzorg geen makkie is, ...  Maar nee, we gooien de handdoek niet in de ring.  Tegen 8 maart zal onze energie wel weer opgeladen zijn om er helemaal voor te gaan. 

Het voelt toch wel een beetje spannend.  Wat moeten we morgen verwachten ? Wat zal er allemaal gevraagd en gezegd worden ? Met welk gevoel zullen we er buiten gaan ? In de voormiddag wordt er vooral gesproken over ons verleden, onze opvoeding, onze herinneringen aan onze kindertijd, onze ouders, onze exen, ... , in de namiddag komt het "nu" aan de beurt en gaan we het hebben over de waarden die we uit onze opvoeding hebben meegenomen, hoe we zelf onze kinderen opvoeden, wat we verwachten van pleegzorg, welk kindje er in ons gezin zou passen,  welk kindje niet in ons gezin zou passen, ...  En over de middag krijgen we even pauze om met ons 2'tje een hapje te gaan eten in de buurt.   Het wordt een hele spannende dag.

Ze waren mooi op tijd, onze gekende madam, samen met een nog onbekende mannelijke collega.  Nu ja, onbekend, voor mij toch.  Bleek dat hij ventje wel kende.  Ventje heeft ooit met zijn ex pleegzorg gedaan, 3 kindjes hebben ze in de tijd in huis gehad en hij had er een dossier van begeleid id tijd.  Een kleine wereld ?! Vandaag ging het wat algemeen, wat vonden we van de vormingsavonden, de motivatie om pleegzorg te doen, ons gezin, onze financieele situatie (want kennelijk zijn er soms mensen die in financieele problemen zitten die aan pleegzorg willen doen, gewoon om een extra inkomen te hebben !), ... En... ze hebben gevraagd om eens rond te kijken.  Na 1,5 uur stonden ze weer buiten met de datum voor onze volgende afspraak.  25 februari wordt het, in hun hoofdvestiging, dus een dik uur rijden voor ons.  En daarom hebben we ook samen beslist om meteen 2 gesprekken in 1 dag te doen.  's Morgens over ons verleden (onze opvoeding, onze vorige relatie's, ...) en in de namiddag over heden en toekomst (hoe zijn wij als ouders, opmaak pleegzorgprofiel, ...)  Het voelt wel goed. 

Benieuwd wat we vrijdag moeten verwachten.  Volgens ervaren pleegouders geen "inspectie", maar gewoon een bezoekje bij ons thuis.  Maar de kids hebben daarnet toch wel heel mooi hun kamer gekuist.  Voor het geval ze vragen of ze even mogen rondkijken vrijdag.

De twee mannen in mijn leven (mijn ventje en mijn pa) zijn naar het autosalon geweest.  Nadat we hier wat hadden zitten surfen en folders bekijken zijn ze gaan vergelijken op het autosalon.  Er bleven twee kanshebbers over, maar ik heb uiteindelijk de knoop doorgehakt.  En ook de kleur kiezen is nog een werkje voor mij (ja, typisch iets voor de vrouwen he !), maar eerst moeten we nog even wachten tot alle gegevens en de kleurenkaart van het vernieuwde model binnen zijn en moeten we nog een maandje of 4 wachten op de levering van onze Nissan Evalia.  Japangek, Toyotafan (mensen die mij kennen zullen wel weten van waar die bevlieging komt), maar Toyota heeft niks met 7 volwaardige zitplekken, dus moesten we toch wel op zoek naar een aanvaardbaar alternatief. 

Pleegzorgcafé Kortrijk en Brugge : https://www.pleegzorg.be/pleegzorgcafe.html