Sms'kes, mailtjes, ...  ik krijg ze en moet antwoorden : "Nee, nog geen nieuws." 

Het doet wel deugd dat mensen aan ons denken.

Niet alleen wij moeten zo af en toe een wachten...  Kwam dit net tegen op een andere blog, van iemand die sinds december pleegmama is.

"We zijn het toch al gewoon om te wachten" reageerde Man. En gelijk heeft hij. Het is frustrerend om telkens uitstel te krijgen, maar voor ons is 19 dagen niet lang. Voor de kinderen die wachten om in een gezin op te groeien, is 19 dagen echter wel lang.

https://www.een.be/programmas/iedereen-beroemd/ter-plekke-merelbeke

Op zo'n momenten vraag ik mij echt af of ze echt wel op zoek zijn naar nieuwe pleeggezinnen.  Net mail gekregen dat ons dossier pas binnen 2 weken zal bekeken worden.  Zo'n berichtgeving maakt mij zo kwaad...  Langs de ene kant zitten ze in de media altijd aan te halen dat er tekort is aan pleeggezinnen en nu wij in het selectietraject zitten krijg ik op sommige momenten echt het gevoel dat ons dossier overal tegen wordt gehouden.  Tot zover mijn hele korte verslaggeving van vandaag !

Normaalgezien komt ons dossier morgen op tafel bij pleegzorg en krijgen we dan tegen de avond liefst een volmondige "JA".  Maar nu is het ook duimen dat hun vergadering die daarvoor is niet al te veel uitloopt waardoor ons dossier verschoven zal worden naar een latere datum...

DUIMEN !!!!

Vandaag nog eens een verplaatsing gemaakt naar de pleegzorgdienst voor een laatste gesprek.  Nu krijgen we deze week nog het verslag op mail om door te lezen en dan komt het dinsdag op hun commissie.  Als er daar groen ligt komt staan we op de lijst voor pleegzorg voor kleintjes tussen 0 en 2,5 voor korte periode's.  Vorig jaar juni leek het nog zo ver weg, nu komt het toch wel héél dichtbij.

Gezinsondersteunende pleegzorg (GOP) uitgelegd :

https://www.jeugdrecht.be/?action=artikel_detail&artikel=197

Volgens dit recente artikel zou er maar 8 % van de pleegplaatsingen GOP zijn, niet veel dus.

Het valt mij telkens op dat er op nederlandse site's veel meer openheid is over pleegzorg.  Als je ergens een verhaal van een pleegouder vindt, wees er dan maar 99% zeker van dat het een nederlands (en geen belgisch/vlaams) verhaal is.

Moest spontaan glimlachen toen ik zonet dit fragmentje las :"En meteen 's middags gaat de telefoon. Of we een meisje van anderhalf jaar willen opvangen. Ze stonden nu met haar op Schiphol en zouden dan zo onze kant op rijden. Dat héérlijke gevoel giert weer door mijn aderen! Wat is het voor kindje? Gaat het pittig worden of makkelijk? Is ze gezond? Wat heeft ze allemaal meegemaakt?
Na kort overleg bel ik terug: “Kom haar maar brengen. Ik zet vast koffie.” Als ze er twee uur later nog niet zijn, ga ik bellen. Meestal zijn ze er binnen een uur.
“Ja, we zijn onderweg!” klinkt het verontschuldigend, “Maar eigenlijk wel met een jongetje van tien maanden. Is dat ook goed? Het is druk.”
“Huh? Eh… ja, Da’s ook wel goed,” grinnik ik. Lotte."

"Verschil" tussen adoptie en pleegzorg volgens pleegmama Nina : "Aan de ene kant zagen we bij adoptie een wachtlijst van ouders die heel hard een kind willen hebben. Aan de andere kant zagen we bij pleegzorg een wachtlijst van kinderen die heel hard ouders nodig hebben."

Wil je meer dagboekfragmenten lezen dan is dit de site waaruit deze fragmenten komen : https://www.pleegzorg.nl/lees-ervaringen/

https://www.pleegouders.be/index.php/welkom